Days
Hours
Minutes
Seconds
Μέχρι τα Διασυλλογικά Πρωταθλήματα 2017

Μπριτζιστικά Σκάνδαλα

Σε πολλούς θα έχει συμβεί κάποιο "περίεργο" επεισόδιο στο τραπέζι, με τους αντιπάλους να βρίσκουν το τέλειο αν και παράλογο γύρισμα ή να παίζουν το ιδανικό συμβόλαιο, αλλά μόνο ως προς το αποτέλεσμα και όχι σύμφωνα με το πώς θα έπρεπε να είχαν αγοράσει τα φύλλα τους. Στις καθημερινές ημερίδες συμβαίνουν διάφορα ευτράπελα με μία συνεχή προσπάθεια ανταλλαγής μηνυμάτων για κατανομές και δύναμη, με κάθε θεμιτό και αθέμιτο μέσο. Σπάνια πρόκειται για συστηματικές κλοπές, αν και έχουν επισημανθεί παίκτες που εφαρμόζουν επαναλαμβανόμενα μοτίβα στο τραπέζι, τα οποία αν αποκωδικοποιηθούν, φανερώνουν την πρόθεση τους.
Ακόμα και σε αγώνες παγκόσμιας εμβέλειας υπάρχουν παίκτες που προσπαθούν να επωφεληθούν με "αντισυμβατικούς" τρόπους, με πιο πρόσφατο παράδειγμα, αυτό των Γερμανών στο d' Orsi Bowl.


Η ιστορία των σκανδάλων συμβαδίζει χρονικά, όπως είναι φυσικό, με αυτήν του παιχνιδιού. Από τις πολλές υποθέσεις που παρουσιάστηκαν κατά διαστήματα, κάποιες ποτέ δεν αποδείχτηκαν με αδιάσειστα στοιχεία και συνεχίζουν να διχάζουν τους υποστηρικτές των δύο αντιμαχόμενων πλευρών.
Ένα από τα πρώτα περιστατικά που καταγράφηκαν επίσημα, συνέβη το 1933.  Εκείνη την χρονιά, ο Ely Culbertson προσέλαβε τον ντετέκτιβ Mickey MacDougall για να αποδείξει τυχόν παράνομες τακτικές του αντιπάλου του στην ελεύθερη παρτίδα, Willard Karn. Ο MacDougall, μεταμφιεσμένος σε σερβιτόρο, πρόσεξε ότι ο Karn, τοποθετούσε εναλλάξ τα μεγάλα με τα μικρά φύλλα όταν ερχόταν η σειρά του να μοιράσει, και στην συνέχεια αφού έδινε την τράπουλα στον αντίπαλο για να κόψει, ξαναέβαζε κρυφά τα χαρτιά όπως τα είχε μοιράσει αρχικά, έτσι ώστε οι πόντοι να καταλήγουν στον άξονα του. Καθώς στην λίμπρα, συνήθως κερδίζει ο άξονας με το φύλλο, το πλεονέκτημα που είχε ήταν τεράστιο.

Το 1954 οι Γάλλοι Franck Bodier και Pierre Figeac, χρησιμοποιώντας κάποιον άγνωστο κώδικα, βρίσκανε πάντα την τέλεια αντάμ. Η επιτροπή αγώνων, αν και δεν ανακάλυψε ποτέ ποιος ήταν αυτός, κάλεσε σε απολογία το ζευγάρι, το οποίο επέλεξε να παραιτηθεί και να αποσυρθεί εντελώς από το παιχνίδι. Παρόμοιες εκλάμψεις στην επιλογή αντάμ συνέβαιναν και σε δύο αδέλφια από την Ινδονησία, τους M. F. και F. E. Manoppo. Το 1974, η Παγκόσμια Ομοσπονδία, έχοντας εξετάσει 600 διανομές, τους απέβαλε και τους απαγόρευσε να παίζουν μαζί στο μέλλον.

Το 1957, οι Αυστριακοί παίκτες Karl Schneider και Max Reithoffer ανακαλύφθηκαν από τον Ελβετό Jaime Ortiz-Patino να κρατάνε τα χαρτιά τους με περίεργους τρόπους, βασιζόμενους στο ποιους Άσους είχαν. Το πιο ενδιαφέρον ίσως κομμάτι της ιστορίας ήταν ότι ο Reithoffer ήταν εκείνη την περίοδο πρόεδρος της Αυστριακής Ομοσπονδίας, η οποία και διοργάνωνε τον αγώνα. Οι κατηγορίες αποδόθηκαν διακριτικά, και χωρίς άλλες ενέργειες, το ζευγάρι συμφώνησε να μην παίξει ξανά σε μεγάλο τουρνουά.

Το 1965, το Bermuda Bowl αποτέλεσε το σκηνικό για την διαβόητη "Υπόθεση Buenos Aires":
Η αμερικανική ομάδα κατηγόρησε τους Άγγλους Terence Reese και Boris Schapiro για παραβατική συμπεριφορά. Ο B. Jay Becker υποστήριξε ότι οι δύο παίκτες άλλαζαν συχνά τον τρόπο με τον οποίο κρατούσαν τα φύλλα τους και ζήτησε από την συμπαίκτρια του να επιβεβαιώσει την υπόθεση του. Η Dorothy Hayden άρχισε να κρατάει σημειώσεις για τους διαφορετικούς τρόπους που νόμιζε ότι βλέπει να κρατάνε τα χαρτιά οι αντίπαλοι και μετά συνέκρινε μεταξύ τους τα μοτίβα με βάση τις αντίστοιχες διανομές. Κατέληξε στο συμπέρασμα ότι ο τρόπος εξαρτιόταν από το τι είχανε στις κούπες. Η ομάδα των Αμερικανών συνέχισε να κρατάει συστηματικές σημειώσεις και όταν θεώρησε ότι είχε αρκετά στοιχεία, έκανε επίσημη καταγγελία. Ο αρχηγός των Βρετανών απέσυρε την ομάδα του από τους αγώνες, μην προβάλλοντας καμία διεκδίκηση. Αν και ο βαθμός συσχέτισης ανάμεσα στην θέση των δαχτύλων των παικτών και στις κούπες ήταν πολύ υψηλός, εν τούτοις παρέμενε αμφισβητίσημο αν τελικά οι ίδιοι επωφελήθηκαν από αυτήν την τακτική. Το βασικό επιχείρημα όσων τους υποστήριξαν στην συνέχεια, ήταν ακριβώς το ότι ήταν απίθανο να κλέβουν αν τελικά δεν κέρδισαν πόντους στις επίμαχες διανομές.
Αν και η Βρετανική Ομοσπονδία τους αθώωσε, η Παγκόσμια τους χαρακτήρισε ένοχους και τους απέβαλε από τις διοργανώσεις της για τρία χρόνια. Ο Alan Truscott, μέλος της αμερικανικής ομάδας, εξέδωσε στην συνέχεια το βιβλίο "The Great Bridge Scandal" υποστηρίζοντας την δική του εκδοχή της υπόθεσης, ενώ ο Terence Reese παρέβαλε την δική του στο "Ιστορία μίας Κατηγορίας"

1975, Southampton, Bermuda. Το Bermuda Bowl επέστρεφε στην γενέτειρά του για την 25η επέτειο από την πρώτη διοργάνωση. Οι Ιταλοί με την θρυλική Blue Team κατακτούν το τρίτο διαδοχικό κύπελλο στον θεσμό. Μέλη στην ομάδα τους για πρώτη φορά δύο νέα ονόματα, οι Gianfranco Facchini και Sergio Zucchelli , η συμπεριφορά των οποίων αμαύρωσε την νίκη των Ιταλών. Ένας δημοσιογράφος που παρακολουθούσε το παιχνίδι τους, πρόσεξε ότι χρησιμοποιώντας τα πόδια τους, αντάλλασσαν μηνύματα κατά την διάρκεια της αγοράς και πριν την αντάμ. Η επιτροπή αγώνων όρισε παρατηρητές στα ματς των δύο παικτών και έβαλε διαχωριστικά κάτω από το τραπέζι. Εξαιτίας παρόμοιων γεγονότων, η χρήση screen κατέστη υποχρεωτική για όλες τις μεγάλες διοργανώσεις. Οι δύο Ιταλοί προφανώς εξαφανίστηκαν από τον χώρο στην συνέχεια.

1977, Houston . Στις ΗΠΑ εφαρμόζεται ένα σύστημα playoff , από το οποίο κρίνεται ποια ομάδα θα εκπροσωπήσει την χώρα στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα. Η selection του 1977 έληξε αιφνιδιαστικά όταν δύο παίκτες της μίας από τις ομάδες που είχαν προκριθεί στον τελικό, αποσύρθηκαν εντελώς ξαφνικά πριν την ολοκλήρωση του. Καθώς η ομάδα τους ήταν 5μελής, δεν μπορούσε να συνεχίσει και να ολοκληρώσει τον αγώνα. Οι παίκτες ήταν οι Richard Katz και Larry Cohen (απλή συνωνυμία με τον γνωστό παίκτη και συγγραφέα του "The Law of Total Tricks"). Η υπόθεση συνεχίζει να διχάζει την μπριτζιστική κοινότητα, κυρίως εξαιτίας των αδέξιων χειρισμών της Αμερικανικής Ομοσπονδίας.
Εκείνο το διάστημα το ζευγάρι Katz-Cohen, όντας το πιο επιτυχημένο της Αμερικανικής Λίγκας, είχε δημιουργήσει πολλές αντιπαλότητες. Οι επιτυχίες τους άρχισαν να συνοδεύονται, κατά πολλούς αβάσιμα, από ένα μπαράζ κατηγοριών και υπαινιγμούς για αθέμιτο παιχνίδι. Η ACBL άρχισε να διερευνά τις φήμες για ανταλλαγή μηνυμάτων μέσω ηχητικών σινιάλων (βήχα και φταρνισμάτων) και αποφάσισε, στην διάρκεια των αγώνων, να θέσει τις κατηγορίες ιδιωτικά απέναντι στους δύο παίκτες. Αν και δεν υπήρχαν ακλόνητα στοιχεία, οι παίκτες συμφώνησαν να εγκαταλείψουν τον αγώνα υπό τον όρο ότι η υπόθεση θα έμενε μεταξύ τους. Στην συνέχεια βέβαια, όπως ήταν αναμενόμενο, κάποιοι από την επιτροπή διέρρευσαν τα στοιχεία στην δημοσιότητα, μην τηρώντας την συμφωνία. Η υπόθεση πλέον είχε πάρει τον δρόμο προς τα δικαστήρια, με τους δύο Αμερικανούς να κατηγορούν την ACBL και να απαιτούν ηθική και υλική αποζημίωση. Τελικά η Λίγκα επέλεξε την σολομώντεια λύση του να επιτρέψει μεν στους παίκτες να αγωνίζονται, κρίνοντας τους αθώους, αλλά απαγορεύοντας τους να παίζουν σαν ζευγάρι, τουλάχιστον για τα επόμενα δύο χρόνια, μία αμφιλεγόμενη απόφαση που στην ουσία αποτελούσε παραδοχή της μη εξακρίβωσης των όποιων ισχυρισμών.

Το 1979, η ACBL κατηγόρησε τους Steve Sion και Alan Coken για αθέμιτη προσυμφωνημένη ανταλλαγή σινιάλων. Το ζευγάρι αντάλλασσε πληροφορίες αλλάζοντας την θέση του στυλό πάνω στο φύλλο των σκορ. Αποβλήθηκαν για πέντε χρόνια από τους αγώνες της Λίγκας και τους απαγορεύθηκε να παίξουν ξανά μαζί.

1984, Spingold Knockout Team Championship. Το Spingold (το οποίο διεξάγεται κάθε χρόνο από το 1930 έως και τώρα) θεωρείται μία από τις σημαντικότερες διοργανώσεις σε παγκόσμιο επίπεδο. Συμμετέχουν κάποιες από τις καλύτερες ομάδες σε όλο τον κόσμο, και το επίπεδο αγώνων θυμίζει αυτό ενός Παγκόσμιου Πρωταθλήματος. Στο τουρνουά του 1984, μετείχε μία ομάδα πέντε νεαρών παικτών από την Βοστόνη. Σύμφωνα με τα σχόλια πολλών μπριτζέρ στην συνέχεια, φαίνονταν να μην έχουν ιδέα από το παιχνίδι. Ήταν γενικά άθλιοι σαν εκτελεστές, οι αγορές τους ήταν αφύσικες πλην όμως αποτελεσματικές αλλά κάνανε εμπνευσμένες αντάμ. Ήταν από τις πρώτες φορές που εμφανίστηκαν κάμερες για την βιντεοσκόπηση κάποιου μπριτζιστικού γεγονότος, αν και τις απέσυραν μετά την αποβολή της ομάδας. Βάσει περιγραφών πολλών από τους αντιπάλους τους, οι μόνες στιγμές που συμπεριφέρονταν χωρίς να κινούν υποψίες ήταν όσο έφτιαχναν τα φύλλα τους και όταν εκτελούσαν. Κατά την διάρκεια όμως της αγοράς και όταν αμύνονταν, η κατάσταση άλλαζε. Ξαφνικά, σαν να κάνουν συγχρονισμένη κολύμβηση, αρχίζανε να ακουμπάνε ρυθμικά την μύτη, τα χείλια ή το μέτωπό τους, κάποιες φορές δύο συνεχόμενες φορές, και κάνανε περίεργες κινήσεις με τα πόδια τους, σε έναν μυστικό χορό, ώσπου ανάγκασαν τους υπεύθυνους να τοποθετήσουν προσωρινά screen πάνω και κάτω από το τραπέζι και στην συνέχεια να τους πετάξουν έξω από το τουρνουά.

2005, Τενερίφη, 2ο Πανευρωπαϊκό Open Πρωτάθλημα. Όλα κυλούσαν ομαλά μέχρι τον τελευταίο γύρο των προκριματικών. Οι Ιταλοί χρειάζονταν μία μεγάλη νίκη επί της ομάδας του Ισραήλ, ώστε να έχουν ελπίδες να προκριθούν στην επόμενη φάση. Το ένα ζευγάρι της Ιταλικής ομάδας αποτελούταν από τους Massimo Lanzarotti και Andrea Buratti. Σε μία διανομή, το συμβόλαιο ήταν 6 για τους Ιταλούς, με εκτελεστή τον Buratti. Αντάμ ο Α, και η μόνη πιθανή χανόμενη ήταν πλέον η Ντάμα ατού. Με AK92 για J8543 στον μορ, το παίξιμο που κερδίζει στατιστικά είναι να εισπραχθούν Α και Κ. Αντ' αυτού, ο εκτελεστής έστησε τον J από τον μορ και όταν η Ανατολή ακολούθησε με το 6, σκέφτηκε κάποια λεπτά και στην συνέχεια έπαιξε το 2 από το χέρι του. Μόλις εμφανίστηκε το 7 αριστερά του, έκανε claim.
Μετά από αυτή την εκτέλεση, ο Ισραηλινός που καθόταν στην θέση της Ανατολής κάλεσε τον διαιτητή, υποστηρίζοντας ότι ο μορ, έχοντας δει τα φύλλα αριστερά του, σταύρωσε τα χέρια του και έδειξε τρία δάχτυλα προς την μεριά της Ανατολής, υποδεικνύοντας στον συμπαίκτη του πώς να παίξει τα ατού.
Οι δύο παίκτες κλήθηκαν να καταθέσουν ενώπιον της επιτροπής. Ο Lanzarotti υποστήριξε ότι η όραση του στο αριστερό του μάτι ήταν προβληματική και δεν ήταν δυνατόν να έχει δει τα φύλλα του αντιπάλου του. Τα επιχειρήματα του Buratti ήταν ότι η Ανατολή του είχε κάνει πολλές ερωτήσεις στην διάρκεια και μετά το τέλος της αγοράς, γεγονός που θα μπορούσε να δείχνει ότι υπολόγιζε σε λεβέ από ατού. Επίσης ότι με τα άσχημα αποτελέσματα που είχαν φέρει στις προηγούμενες διανομές, θεώρησε αναγκαίο να παίξει ενάντια στις πιθανότητες, προσδοκώντας κάποιο μεγάλο swing. Και τέλος ότι τα καρά έσπαγαν ούτως ή άλλως άσχημα σε όλο το τουρνουά.
Η επιτροπή των αγώνων δεν φάνηκε να πείθεται και θεώρησε ότι η εκτέλεση επηρεάστηκε από την χειρονομία του μορ. Το αποτέλεσμα του αγώνα καταχωρήθηκε 18-0 υπέρ του Ισραήλ και οι δύο Ιταλοί αποκλείστηκαν από την συνέχεια του τουρνουά των ομάδων.
Τόσο για αυτήν την υπόθεση, όσο και για τα γεγονότα του Houston  και του Buenos Aires, οι κατηγορίες δεν ήταν πλήρως τεκμηριωμένες και οι απόψεις σχετικά με την ορθότητα των επιχειρημάτων των εμπλεκόμενων πλευρών, συνεχίζουν να διίστανται.