Παίκτες του Ελληνικού και Διεθνούς Μπριτζ που Άφησαν Ιστορία, από τη Σούλα Βελώνη

Η Σ. Βελώνη έχει δημιουργήσει μία νέα σελίδα στο Facebook, αφιερωμένη στην καταγραφή και ανάδειξη της ιστορικής διαδρομής του αθλήματος.

Μέσα από συστηματικές αναρτήσεις, η σελίδα προσφέρει αναλυτική πληροφόρηση που περιλαμβάνει:

• Ιστορία του Ελληνικού Μπριτζ: Αφιερώματα σε σημαντικές στιγμές, διοργανώσεις και πρωταγωνιστές που σημάδεψαν το άθλημα στην Ελλάδα.

• Παγκόσμιες Μορφές: Λεπτομερείς αναλύσεις και βιογραφικά των κορυφαίων παικτών παγκοσμίως, των θεωριών και των συστημάτων τους που άλλαξαν την πορεία του Μπριτζ.

Victor Mollo

Ο Βρετανός Victor Mollo (1909 – 1987) εκτός από μπριτζέρ υπήρξε δημοσιογράφος και συγγραφέας. Έγινε διάσημος από την σειρά μπριτζιστικών βιβλίων "Menagerie" (Θηριοτροφείο), μέσα στις σελίδες των οποίων απεικονίζονται, με ονόματα και τα αντίστοιχα χαρακτηριστικά ζώων, καρικατούρες παικτών μέσω κάποιων διασκεδαστικά εξωπραγματικών διανομών - ένα είδος μυθολογίας του μπριτζ.

Edgar Kaplan

 Ο Edgar Kaplan (1925-1997) υπήρξε μία από τις μεγαλύτερες μορφές στον χώρο του μπριτζ.
Στην διάρκεια της καριέρας του, η οποία διήρκεσε έξι περίπου δεκαετίες, διέπρεψε σε όλες τς πτυχές του παιχνιδιού: πρωταθλητής, δάσκαλος, επινοητής συστημάτων, συγγραφέας, δημοσιογράφος, εκδότης, προπονητής, σχολιαστής, διοικητικό στέλεχος και νομοθέτης. Επηρέασε παίκτες κάθε επιπέδου, από αρχάριους μέχρι παγκόσμιους πρωταθλητές.
Κέρδισε δύο  ασημένια μετάλλια, στο Bermuda Bowl του Miami Beach το 1967, και έναν χρόνο αργότερα, στην Ολυμπιάδα του Deauville στην Γαλλία. Επιπλέον αντιπροσώπευσε τις ΗΠΑ σε άλλα έξι Παγκόσμια Πρωταθλήματα.

Πανευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Ομάδων

Το πρώτο Πανευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Ομάδων, το οποίο έλαβε χώρα το 1932 στην Ολλανδία, ήταν η πρώτη μεγάλη διεθνής διοργάνωση σε ευρωπαϊκό έδαφος. Διεξάχθηκε υπό την αιγίδα  της Διεθνούς Ομοσπονδίας Μπριτζ (International Bridge League),  πρόδρομο της μετέπειτα Παγκόσμιας Ομοσπονδίας (World Bridge Federation), η οποία οργάνωσε όλα τα προπολεμικά πρωταθλήματα. Το Π. Π. Ο., μετά από μία διακοπή κατά την διάρκεια του πολέμου, ξανάρχισε να διεξάγεται κανονικά το 1948, υπό την αιγίδα της European Bridge League, η οποία είχε αντικαταστήσει εν τω μεταξύ την IBL.

Blue Team

Η Blue Team το 1958

Πίσω: D’Alelio, Belladonna, Perroux, Forquet

Μπροστά: Chiaradia, Siniscalco, Avarelli

Η θρυλική Squadra Azzurra των Ιταλών είναι, χωρίς αμφιβολία, η σπουδαιότερη ομάδα στην ιστορία του παιχνιδιού.  Υπήρξε η απόλυτη κυρίαρχος στον χώρο για 1,5 δεκαετία και επέστρεψε, μετά από ένα σύντομο διάλειμμα, για να κατακτήσει 3 ακόμα Bermuda Bowls και μία Ολυμπιάδα. Ξεκινώντας μία ξέφρενη πορεία που άρχισε το 1956 και συνεχίστηκε για πάνω από μία δεκαετία, έχτισαν το απόλυτο ρεκόρ νικών:  4 συνεχόμενοι Ευρωπαϊκοί τίτλοι, 10 συνεχόμενα Bermuda Bowls και 3 διαδοχικές Ολυμπιάδες!

Charles Goren

Το όνομα του Charles Goren (1901-1991), γνωστού και ως "Mr. Bridge", είναι συνδεδεμένο με το παιχνίδι όσο κανενός άλλου από τον χώρο του μπριτζ.
Σαν προστατευόμενος του Milton Work, ο Goren υιοθέτησε την μέθοδο του συστήματος των πόντων που είχε κάνει γνωστή ο τελευταίος (βασιζόμενος στην ιδέα του Bryant McCampbell, ενός άλλου σπουδαίου παίκτη του Auction Bridge) και δημοσίευσε το σύστημα 4-3-2-1, το οποίο παρόλο που τώρα θεωρείται ως  δεδομένο, τότε προκάλεσε πραγματική επανάσταση στον χώρο του μπριτζ. Η καινούρια ιδέα ακολουθήθηκε σχεδόν αυτόματα από εκατομμύρια παικτών παγκοσμίως. Σε ελάχιστο χρονικό διάστημα, η εκτίμηση των χεριών σύμφωνα με τα πρότυπα που είχε θέσει ο Culbetson, o οποίος στηριζόταν στις λεβέ από ονέρ (honor-trick), και η οποία κυριαρχούσε τις δεκαετίες '30 και '40, αντικαταστάθηκε από το νέο σύστημα των πόντων, το οποίο εξακολουθεί να εφαρμόζεται σχεδόν αυτούσιο, ως και σήμερα.

Bermuda Bowl

To Bermuda Bowl θεωρείται το σημαντικότερο Κύπελλο στο μπριτζ. Συμμετέχουν όσες εθνικές ομάδες open έχουν προκριθεί από τα αντίστοιχα Πρωταθλήματα της κάθε γεωγραφικής ζώνης της Παγκόσμιας Ομοσπονδίας, οι οποίες αγωνίζονται μεταξύ τους κάθε 2 χρόνια. Παράλληλα διεξάγονται και τα Venice Cup (γυναίκες) και  d'Orsi Bowl (seniors).

Ely Culbertson

Η προσωπικότητα του Ely Culbertson (1891-1955) κυριάρχησε στον χώρο του μπριτζ τις δεκαετίες ’30 και ’40. Έπαιξε πολύ σημαντικό ρόλο στην διάδοση του και πολλοί αναφερόνταν στο άτομό του ως τον άνθρωπο που δημιούργησε το Contract Bridge. Πέρα από το αδιαμφισβήτητο επιχειρηματικό του ταλέντο, ήταν κατά βάση ένας showman που έγινε εκατομμυριούχος, ένα χαρισματικό άτομο με κύριο χαρακτηριστικό του την υπερβολή, που έχασε και κέρδισε περιουσίες πολλές φορές κατά την διάρκεια της καριέρας του.

Harold Stirling Vanderbilt

Ο H. Vanderbilt (1884-1970) θεωρείται ο πατέρας του μπριτζ, όσον αφορά στην μορφή με την οποία παίζεται σήμερα. Τις δύο πρώτες δεκαετίες του 20ου αιώνα, το παιχνίδι λεγόταν Auction Bridge (auction: πλειστηριασμός) σε αντιδιαστολή με το Bridge Whist που είχε επικρατήσει μέχρι τότε έναντι του Whist. Παρόλο που είχαν ήδη εισαχθεί οι συναγωνιστικές αγορές, σκοπός του άξονα που θα εκτελούσε ήταν να διατηρήσει την αγορά σε χαμηλά επίπεδα, αφού ο εκτελεστής ανταμειβόταν για το σύνολο των τελικών λεβέ, συμπεριλαμβανομένων και των bonus για τα σλεμ, ανεξαρτήτως αν είχε δηλώσει εξαρχής το ύψος του συμβολαίου. Η βαθμολογία ήταν επίσης πολύ διαφορετική από αυτή που γνωρίζουμε και τα ονέρ, των οποίων ο ρόλος σήμερα περιορίζεται μόνο στην ελεύθερη παρτίδα, ήταν δυσανάλογα σημαντικά σε σχέση με τα υπόλοιπα χαρακτηριστικά του χεριού. Όλα αυτά όμως θα άλλαζαν το φθινόπωρο του 1925 κατά την διάρκεια μιας κρουαζιέρας στην Καραϊβική. Ο άνθρωπος πού επανεφηύρε (στην πραγματικότητα συγκέντρωσε ένα πλήθος νεωτερισμών πού ήδη παιζόταν στις διάφορες εκδοχές του παιχνιδιού και επιπλέον πρόσθεσε ή άλλαξε κάποιους ισχύοντες κανόνες) το μπριτζ ήταν ο Harold Vanderbilt. 

Ιστορικά στοιχεία

Το μπριτζ είναι μετεξέλιξη του Whist, ενός παιχνιδιού με παρόμοιους κανόνες που εμφανίστηκε στις αρχές του 17ου αιώνα και ήταν ευρέως διαδεδομένο μέχρι και τον 19ο. Πρόγονος του Whist ήταν ένα παιχνίδι του 16ου αιώνα, το Trump (ή Triumph) το οποίο ήταν ευρύτατα διαδεδομένο στην Αγγλία και την Γαλλία. Το Trump παιζόταν με δύο τρόπους –ουσιαστικά επρόκειτο για δύο παιχνίδια με το ίδιο όνομα: το Triumph ή Γαλλικό Ruff και το Trump ή Αγγλικό Ruff and Honors. Το τελευταίο είχε κανόνες που έμοιαζαν με αυτούς του Whist. Στην πραγματικότητα, είναι η εποχή κατά την οποία εξελίσσονται τα περισσότερα από τα παιχνίδια με χαρτιά στην Ευρώπη, καθώς η τράπουλα βρίσκεται για λίγες μόλις δεκαετίες στην ήπειρο: την εισήγαγαν οι Αιγύπτιοι Μαμελούκοι, λίγο πριν ανατείλει ο 15ος αιώνας. Οι πρώτες αναφορές μιλούσαν για ένα παιχνίδι των Σαρακηνών (ή των Βερβερίνων), ονόματι naib. Όταν εμφανίστηκε η τράπουλα είχε ήδη παρόμοια μορφή με αυτήν που βλέπουμε και σήμερα: 52 χαρτιά, 4 χρώματα (μπαστούνια, κούπες, σπαθιά και νομίσματα), 3 φιγούρες σε κάθε χρώμα (βασιλιάς, κυβερνήτης και υποκυβερνήτης). Τα πρώτα παιγνιόχαρτα πάντως, είχαν δημιουργηθεί στην Κίνα τον 9ο αιώνα.